{"entities":{"Q1507398":{"pageid":1518138,"ns":120,"title":"Item:Q1507398","lastrevid":70564491,"modified":"2026-04-13T15:29:27Z","type":"item","id":"Q1507398","labels":{"en":{"language":"en","value":"On the analytic representation of a single-valued branch of a monogenic function."}},"descriptions":{"en":{"language":"en","value":"scientific article; zbMATH DE number 2659959"}},"aliases":{},"claims":{"P31":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P31","hash":"fd5912e4dab4b881a8eb0eb27e7893fef55176ad","datavalue":{"value":{"entity-type":"item","numeric-id":56887,"id":"Q56887"},"type":"wikibase-entityid"},"datatype":"wikibase-item"},"type":"statement","id":"Q1507398$A6C2CF19-4348-4D6E-877B-1D6F33331544","rank":"normal"}],"P159":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P159","hash":"b29e87bd550722b55829bbc153144dc3d9cab810","datavalue":{"value":{"text":"On the analytic representation of a single-valued branch of a monogenic function.","language":"en"},"type":"monolingualtext"},"datatype":"monolingualtext"},"type":"statement","id":"Q1507398$F20F7121-D065-475D-A0AE-B205B8B13418","rank":"normal"}],"P225":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P225","hash":"505943089ec1fe8ca80f68c9b0ca3e107c60ca0b","datavalue":{"value":"33.0403.01","type":"string"},"datatype":"external-id"},"type":"statement","id":"Q1507398$83603E17-8844-4E75-A7B7-5CDE43722C2C","rank":"normal"}],"P27":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P27","hash":"e6ff922375395b9f945b9c63cf3a1584c767b833","datavalue":{"value":"10.1007/BF02415502","type":"string"},"datatype":"external-id"},"type":"statement","id":"Q1507398$EA655A13-EB72-4EDB-AC73-A7AE79377D11","rank":"normal"}],"P200":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P200","hash":"09f456a274e455e5e5b05b055e42e0cbb108679d","datavalue":{"value":{"entity-type":"item","numeric-id":163102,"id":"Q163102"},"type":"wikibase-entityid"},"datatype":"wikibase-item"},"type":"statement","id":"Q1507398$D5DBDB53-212C-4BBC-8C74-88A63159D86B","rank":"normal"}],"P28":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P28","hash":"e0026d9db48602d2f23d28cdc8cf08c73d736a05","datavalue":{"value":{"time":"+1902-00-00T00:00:00Z","timezone":0,"before":0,"after":0,"precision":9,"calendarmodel":"http://www.wikidata.org/entity/Q1985727"},"type":"time"},"datatype":"time"},"type":"statement","id":"Q1507398$506B73D5-418D-49EB-ABD6-CA9C5BD43C36","rank":"normal"}],"P1448":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P1448","hash":"f37186b10a858fb43abb56c9ff03d322a8aa09bf","datavalue":{"value":"W\u00e4hrend in den vorhergehenden drei Noten (F. d. M. 30, 364, 1899 und 31, 404, 1900, JFM 30.0364.05, JFM 31.0404.04) im Sinne der \\textit{Weierstra\u00df}schen Theorie nur die elementaren S\u00e4tze \u00fcber Potenzreihen benutzt worden waren, wird jetzt auch das \\textit{Cauchy}sche Integral herangezogen, und es ergeben sich auf diese Weise nicht nur neue Beweise der fr\u00fcheren Theoreme, sondern auch, genau wie bei der \\textit{Taylor}schen Reihe, Restglieder der Grenzausdr\u00fccke.   1. Es sei \\(v= f(u|\\alpha)\\) eine umkehrbar eindeutige Transformation, die den Kreis \\(|u|\\langle R, R\\rangle 1,\\) in eine endliche, einfach zusammenh\u00e4ngende Fl\u00e4che verwandelt; dabei m\u00f6gen sich die Punkte \\(u = 0\\) und \\(v = 0, u = 1\\) und \\(v = 1\\) entsprechen, Au\u00dferdem sei \\(f (u|1) = u.\\) Zur Abk\u00fcrzung werde \\(h = (x - a) f (y |\\alpha)\\) gesetzt. Betrachtet man dann das Integral:  \\[  J = \\frac 1{2\\pi i} \\int^{(S)} \\frac {F (a + h)}{y - u} \\left( \\frac uy \\right)^{n+1} dy,  \\]  das in positivem Sinne \u00fcber die Begrenzung \\(S\\) einer einfach zusammenh\u00e4ngenden Fl\u00e4che erstreckt wird, auf der \\(f (y|\\alpha)\\) und \\(F(a + h)\\) regul\u00e4re Funktionen von \\(y\\) sind, so ist:  \\[  J = F (a + (x-a) f(u|\\alpha )) + \\frac 1{2\\pi i} \\int^{(0)} \\frac {F (a +h)}{y - u} \\left( \\frac uy \\right)^{n+1} dy,  \\]  wo das Integral im positiven Sinne um den Punkt \\(y = 0\\) zu nehmen ist. Wird \\(F(a +h)\\) nach Potenzen von \\(h\\) entwickelt, so liefern nur die ersten \\(n + 1\\) Glieder einen Beitrag zum Integral, weil nach Voraussetzung \\(f(y|a):y\\) f\u00fcr \\(y=0\\) endlich ist, und es ergibt sich nach einfachen Umformungen, wenn noch nachtr\u00e4glich \\(u = 1\\) gesetzt wird:  \\[  \\begin{multlined} F(x) = F(a) + \\sum_{\\mu =1}^n\\;\\frac 1{\\mu !} \\left( \\frac {D^{(\\mu)} (f)}{1!}\\;F^{(1)} (a) (x-a) \\right. \\\\ \\left. + \\frac {D^{(\\mu)} (f^2)}{2!}\\;F^{(2)} (a) (x-a)^2 + \\cdots +\\frac {D^{(\\mu)} (f^\\mu)}{\\mu !}\\;F^{(\\mu)} (a) (x-a)^\\mu \\right)\\\\ + \\frac 1{2\\pi i} \\int^{(S)}\\;\\frac {F(a + h)}{y-1} \\left( \\frac 1y \\right)^{n+1} dy; \\end{multlined}  \\]  hierin ist  \\[  D^{(\\mu)} (f^\\nu ) = \\lim_{y=0}\\;\\frac {\\partial^\\mu f(y| \\alpha )^\\mu }{\\partial y^\\mu } \\]  zu setzen.   Als Begrenzung \\(S\\) kann im besonderen der Kreis \\(y = r\\) gew\u00e4hlt werden. Man erh\u00e4lt dann eine Formel, die f\u00fcr alle Punkte \\(x\\) gilt, die einem gewissen, im Innern des Sternes \\(A^{(\\alpha)}\\) gelegenen Gebiete \\(X\\) angeh\u00f6ren. F\u00fcr \\(\\alpha = 1\\) geht diese Formel in die \\textit{Taylor}sche Entwicklung mit dem \\textit{Cauchy}schen Restgliede \u00fcber. Indem man die in der dritten Note \u00fcber die erzeugende Funktion \\(f (u | a)\\) gemachten Bemerkungen hinzunimmt, gelangt man jetzt zu folgendem Ergebnis.   Es sei \\(A\\) der Hauptstern mit dem Mittelpunkte \\(a,\\) der zu den der \\textit{Cauchy}schen Bedingung gen\u00fcgenden Konstanten  \\[  F(a), F^{(1)}(a), \\dots, F^{(\\mu)} (a), \\dots \\]  geh\u00f6rt. Es sei \\(\\alpha\\) eine Konstante, die kleiner als 1 ist, und \\(A^{(\\alpha)}\\) ein zu \\(A\\) konzentrischer und in \\(A\\) eingeschriebener Stern, der zu der erzeugenden Funktion \\(f (u | \\alpha )\\) geh\u00f6rt. Man kann dann diese Funktion so w\u00e4hlen, da\u00df\\ f\u00fcr hinreichend kleines \\(\\alpha\\) der Stern \\(A^{(\\alpha)}\\) in seinem Innern jedes innerhalb \\(A\\) gelegene Gebiet einschlie\u00dft und f\u00fcr \\(\\alpha = 1\\) der Stern \\(A^{(1)}\\) der zu \\(A\\) konzentrische, \\(A\\) eingeschriebene Kreis wird, da\u00df\\ ferner der Grenzausdruck  \\[ (\\text I) \\quad F(a) + \\lim_{n=\\infty} \\left[ \\frac {\\alpha_{1n} (\\alpha)}{1!}\\;F^{(1)}(a)(x- a) + \\frac {\\alpha_{2n} (\\alpha)}{2!}\\;F^{(2)} (a) (x-a)^2 + \\cdots + \\frac {\\alpha_{nn} (\\alpha)}{n!}\\;F^{(n)} (a) (x-a)^n \\right], \\]  in dem die  \\[ \\alpha_{\\mu n} (\\alpha) \\left\\{\\begin{matrix} \\mu = 1, 2, \\dots, n \\\\ n = 1, 2, \\dots, \\infty \\end{matrix} \\right\\}  \\]  positive Konstanten bedeuten, die nur von der Wahl der erzeugenden Funktion. abh\u00e4ngen, den Konvergenzstern \\(A^{(\\alpha)}\\) besitzt und im Innern von \\(A^{(\\alpha)}\\) \u00fcberall die Funktion \\(FA^{(\\alpha)}(x)\\) darstellt; das Gesagte bleibt richtig, wenn man zur Grenze f\u00fcr \\(\\alpha = 0\\) \u00fcbergeht, wobei sich der Stern \\(A^{(\\alpha)}\\) in den Hauptstern \\(A\\) verwandelt. Macht man in (I) beim \u00dcbergang zur Grenze bei einem bestimmten Werte von \\(n\\) Halt, so gilt die Gleichung:  \\[  \\begin{multlined} FA^{(a)} (x) = F(a) + \\frac {\\alpha_{1n} (\\alpha)}{1!}\\;F^{(1)} (a)(x - a) \\\\ + \\frac {\\alpha_{2n} (\\alpha)}{2!}\\;F^{(2)}(a) (x-a)^2 + \\cdots + \\frac {\\alpha_{nn} (\\alpha)}{n!}\\;F^{(n)} (a)(x-a)^n \\\\ + \\int^{(C)} \\frac {F (a+h)}{y-1} \\left( \\frac 1y \\right)^{n+1} dy, \\end{multlined}  \\]  wo das Integral in positivem Sinne zu nehmen ist und wo \\(C\\) einen Kreis mit dem Mittelpunkte Null und einem Halbmesser \\(r\\) \\((1 < r < R)\\) bezeichnet, soda\u00df\\ \\(a+h\\) dem Innern des Sternes \\(A\\) angeh\u00f6rt.   Die Wahl der erzeugenden Funktion ist trotz der ihr auferlegten Bedingungen noch in hohem Ma\u00dfe willk\u00fcrlich, und es entsteht die wichtige Frage, wie man sie zu w\u00e4hlen hat, damit die Konstanten \\(\\alpha_{\\mu n} (\\alpha) \\) m\u00f6glichst einfach ausfallen. Bei den von \\textit{Mittag-Leffler} und \\textit{Fredholm} angenommenen Formen von \\(f(u|\\alpha\\)) ist diese Forderung nicht erf\u00fcllt, sie wird es jedoch, wenn man  \\[  f(u|\\alpha) = \\frac {\\alpha}{\\left( 1 - \\frac uR \\right)^\\alpha },\\quad \\frac 1R = 1- \\alpha^{\\frac 1\\alpha}  \\]  setzt. Alsdann ergibt sich  \\[  \\begin{multlined} \\alpha_{\\mu n} (\\alpha) = \\alpha^\\mu \\left[ 1 + \\frac {\\alpha}{1!} \\left(1-\\alpha^{\\frac 1\\alpha}\\right) + \\frac {\\alpha (\\alpha +1)}{2!} \\left( 1 - \\alpha^{\\frac 1\\alpha} \\right)^2 + \\cdots \\right. \\\\ \\left. + \\frac {\\alpha (\\alpha + 1) \\dots ( \\alpha + n - \\mu + 1)}{(n-\\mu)!}\\;\\left(1 - \\alpha^{\\frac 1\\alpha} \\right)^{n-\\mu} \\right] . \\end{multlined} \\]  2. In dem Integral \\(J\\) darf man, ohne da\u00df\\ die Betrachtungen sich wesentlich \u00e4ndern, statt des Faktors  \\[  \\left( \\frac uy \\right)^{n+1} \\]  irgend einen anderen Faktor setzen, der nur die Eigenschaft hat, da\u00df\\ er f\u00fcr \\(y = u\\) gleich 1 wird, und da\u00df\\ \\(y = 0\\) sein einziger singul\u00e4rer Punkt ist. Ein solcher Faktor wird durch den Ausdruck  \\[ e^{\\omega \\left( \\frac uy -1 \\right) } \\]  dargestellt, wo \\(\\omega\\) eine positive Konstante bedeutet.   Im folgenden wird zun\u00e4chst \\(f (u|\\alpha) = u\\) und \\(u = 1\\) angenommen. An die Stelle des Konvergenzkreises der \\textit{Taylor}schen Reihe tritt dann ein ``\\textit{Borel}scher Stern'', der aus dem Hauptsterne \\(A\\) so gewonnen wird: Man trage auf jedem von dem Mittelpunkte \\(a\\) ausgehenden Vektor \\(l\\) eine L\u00e4nge \\(x\\) ab, die so beschaffen ist, da\u00df\\ der Kreis mit dem Durchmesser \\(x\\) ganz in \\(A\\) liegt. Die obere Grenze dieser L\u00e4ngen hei\u00dfe \\(\\varrho\\). Tr\u00e4gt man dann auf den Vektoren \\(l\\) von \\(a\\) aus immer die L\u00e4ngen \\(\\varrho\\) ab, so bilden die Endpunkte die Begrenzung des \\textit{Borel}schen Sternes \\(A^{(1)}\\) . Die drei Ausdr\u00fccke  \\[ \\begin{aligned} & (\\text{II}) \\quad \\begin{cases} \\int_0^\\infty e^{-\\omega} {\\mathfrak F} (a, \\omega (x-a)) d\\omega, \\\\ {\\mathfrak F} (a, \\omega (x-a)) = \\sum_{\\mu = 0}^\\infty \\frac {F^{(\\mu)} (a)}{(\\mu !)^2} \\,(\\omega (x -a ))^\\mu, \\end{cases}\\\\ & (\\text{III}) \\quad \\begin{cases} \\lim_{\\omega = \\infty} e^{-\\omega} \\sum_{\\mu =0}^\\infty \\left[ F (a) + \\frac 1{1!}\\, F^{(1)} (a) (x-a) + \\cdots \\right. \\\\ \\left. \\qquad\\qquad+ \\frac 1{\\mu!} F^{(\\mu)} (a) (x-a)^\\mu \\right] \\frac {\\omega^{\\mu + 1}}{(\\mu + 1)!}, \\end{cases} \\\\ & (\\text{IV}) \\quad \\lim_{\\omega = \\infty} \\sum_{\\mu=0}^\\infty \\;\\frac 1{(\\mu!)^2} \\int_0^\\infty e^{-\\omega} \\omega^\\mu d\\omega \\cdot F^{(\\mu)} (a) (x-a)^\\mu \\end{aligned} \\]  haben, wie \\textit{Phragm\u00e9n} bewiesen hat, den \\textit{Borel}schen Stern zum Konvergenzstern und stellen in seinem ganzen Innern die Funktion \\(FA^{(1)}(x)\\) dar.   Die Formel (II) ist die ber\u00fchmte Formel von \\textit{Laplace-Abel,} deren Konvergenz in dem Sterne \\(A^{(1)}\\) \\textit{Borel} bewiesen hat, von dem auch die Formel (III) herr\u00fchrt; die Formel (IV) stammt von \\textit{Mittag-Leffler} selbst.   Macht man bei dem Grenzproze\u00dfan einer bestimmten Stelle Halt, so gelten die Gleichungen:  \\[ \\begin{aligned} FA^{(1)} (x) & = \\int_0^\\omega e^{-\\omega} {\\mathfrak F} (a_1 \\omega (x-a)) d\\omega + \\frac 1{2\\pi i} \\int^{(\\mathfrak C)} \\frac {F (a+h)}{y-1}\\;e^{\\omega \\left( \\frac 1y -1 \\right) } dy, \\\\ & = e^{-\\omega} \\sum_{\\mu = 0}^\\infty \\left[F(a) + \\frac 1{1!}\\;F^{(1)} (a) (x-a) + \\cdots \\right.\\\\ & \\left. + \\frac 1{\\mu !}\\;F^{(\\mu)} (a)(x-a)^\\mu \\right] \\frac {\\omega^{\\mu + 1}}{(\\mu + 1)!} + \\frac 1{2 \\pi i} \\int^{(\\mathfrak C)} \\frac {F (a+h)}{y-1}\\;e^{\\omega \\left( \\frac 1y -1 \\right)}\\;dy, \\\\ & = \\sum_{\\mu = 0}^\\infty\\;\\frac 1{(\\mu!)^2} \\int_0^\\infty e^{- \\omega} \\omega^\\mu d\\omega \\cdot F^{(\\mu)} (a)(x-a)^\\mu + \\frac 1{2 \\pi i} \\int^{(\\mathfrak C)}\\;\\frac {F (a+h)}{y-1}\\;e^{\\omega \\left( \\frac 1y -1 \\right) } dy, \\end{aligned}  \\]  wo die Integrale an zweiter Stelle in positivem Sinne zu nehmen sind und \\(\\mathfrak C\\) einen Kreis vom Halbmesser \\(\\frac 12 r\\) \\((r > 1) \\) und dem Mittelpunkte \\(\\frac 12\\) bezeichnet, der so beschaffen ist, da\u00df\\ \\(h = a + (x - a) y\\) dem Innern \\(A^{(1)}\\) angeh\u00f6rt.  Verallgemeinerungen ergeben sich, wenn die erzeugende Funktion \\(f(u|\\alpha)\\) nicht gleich \\(u\\) gesetzt wird. Man kann sie auf unendlich viele Arten so w\u00e4hlen, da\u00df\\ die drei Grenzausdr\u00fccke:  \\[ (\\text A ) \\quad \\begin{cases} \\displaystyle\\lim_{\\omega = \\infty} e^{-\\omega} \\sum_{\\mu =0}^\\infty \\left[ F (a) + \\frac {\\alpha_{1\\mu} (\\alpha)}{1!}\\;F^{(1)} (a) (x-a) + \\cdots \\right. \\\\ \\left. \\qquad\\qquad +\\displaystyle \\frac {\\alpha_{\\mu \\mu} (\\alpha)}{\\mu!}\\;F^{(\\mu)} (a) (x-a)^\\mu \\right] \\frac {\\omega^{\\mu + 1}}{(\\mu + 1)!}, \\end{cases}  \\]  wo die  \\[ \\alpha_{\\mu n } (\\alpha) = \\left\\{ \\begin{matrix} \\mu = 1, 2, \\dots, n\\\\ n = 1, 2, \\dots, \\infty \\end{matrix} \\right\\}  \\]  bestimmte positive Konstanten sind, die nur von der erzeugenden Funktion abh\u00e4ngen,  \\[ (\\text B) \\quad F(a)+ \\lim_{\\omega = \\infty} \\sum_{\\nu = 0}^\\infty\\;\\frac 1{\\nu!}\\;\\int_0^\\omega e^{-\\omega} f_\\nu ( \\omega | \\alpha) d\\omega F^{(\\nu)} (a) (x-a)^\\nu,  \\]  wo  \\[ f_\\nu (\\omega | \\alpha ) = \\sum_{\\mu=0}^\\infty\\;\\frac {D^{(\\mu)} (f^\\nu)}{(\\mu!)^2}\\;\\omega^\\mu \\]  ist, und  \\[ (\\text C)\\qquad\\int_0^\\infty e^{-\\omega} {\\mathfrak F} (x|f, \\omega ) d \\omega, \\]  wo  \\[ {\\mathfrak F} (x| f, \\omega) = F (a) + \\frac {f_1 (\\omega|\\alpha)}{1!}\\;F^{(1)} (a) (x-a) + \\frac {f_2 (\\omega|\\alpha)}{2!}\\;F^{(2)} (a) (x-a)^2 + \\cdots  \\]  ist, alle einen Konvergenzstern \\(\\mathfrak A^{(\\alpha)}\\) besitzen und in seinem ganzen Innern die Funktion \\(F {\\mathfrak A}^{(\\alpha)}(x)\\) darstellen. Dieser Stern geht aus dem Hauptsterne \\(A\\) folgenderma\u00dfen hervor. Ebenso wie \\(A^{(\\alpha)}\\) bei der erzeugenden Funktion \\(f (u|\\alpha)\\) entsteht, wenn \\(u\\) den Kreis mit dem Mittelpunkte \\(a\\) und dem Halbmesser 1 beschreibt, so soll \\({\\mathfrak A}^{(\\alpha)}\\) entstehen, wenn \\(u\\) den Kreis mit dem Mittelunkte 0 und dem Halbmesser 1 beschreibt. Dabei ist \\(f (u|\\alpha)\\) so zu w\u00e4hlen, da\u00df\\ \\({\\mathfrak A}^{(\\alpha)}\\) bei hinreichend kleinem Werte von \\(\\alpha \\) jedes im Innern von \\(A\\) enthaltene Gebiet in sich f\u00e4\u00dft, und da\u00df\\ der Stern \\({\\mathfrak A}^{(\\alpha)}\\) f\u00fcr \\(\\alpha= 1\\) in den \\textit{Borel}schen Stern \\(A^{(1)}\\) \u00fcbergeht.  Das Gesagte bleibt wieder richtig, wenn man zur Grenze f\u00fcr \\(\\alpha = 0\\) \u00fcbergeht, wobei der Hauptstern \\(A\\) an die Stelle der Sterne \\(\\mathfrak A^{(\\alpha)}\\) tritt.   Macht man in den Formeln \\((A), (B)\\) und \\((C)\\) bei dem Grenz\u00fcbergange an einer bestimmten, endlichen Zahl Halt, so hat man, wenn \\(\\mathfrak C\\) dieselbe Bedeutung besitzt, wie vorher, die Gleichungen: .  \\[  \\begin{multlined} \\frac 1{2\\pi i} \\int^{(\\mathfrak C)} \\frac {F(a+h)}{y-1}\\;e^{\\omega\\left( \\frac 1y -1\\right)} dy = F {\\mathfrak A}^{(\\alpha)} (x) - e^{-\\omega} \\sum_{\\mu =0}^\\infty \\biggl[ F (a) \\\\ \\left. + \\frac {\\alpha_{1\\mu} (\\alpha)}{1!}\\;F^{(1)} (a) (x-a) + \\cdots + \\frac {\\alpha_{\\mu \\mu} (\\alpha)}{\\mu!}\\;F^{(\\mu)} (a) (x-a)^\\mu\\;\\frac {\\omega^{\\mu +1} }{(\\mu + 1)!} \\right], \\\\ = F {\\mathfrak A}^{(\\alpha)} (x) - \\int_0^\\omega e^{-\\omega} d\\omega F(a)\\\\ - \\sum_{\\nu=1}^\\infty\\;\\frac 1{\\nu!} \\int_0^\\omega e^{-\\omega} f_\\nu (\\omega | \\alpha) d\\omega \\cdot F^{(\\nu)} (a) (x-a)^\\nu ),\\end{multlined}  \\]   \\[ =F {\\mathfrak A}^{(\\alpha)} (x) - \\int_0^\\infty e^{-\\omega} {\\mathfrak F} ( x |f, \\omega ) d\\omega.  \\]  Wie den Noten 2 und 3 ist auch dieser ein Verzeichnis der zahlreichen Abhandlungen beigegeben, die im Anschlu\u00df\\ an die Untersuchungen \\textit{Mittag-Leffler}s von anderen Forschern ver\u00f6ffentlicht worden sind.","type":"string"},"datatype":"string"},"type":"statement","id":"Q1507398$C7F415FE-AEF5-4AB0-BEAB-BDC64839809D","rank":"normal"}],"P226":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P226","hash":"fb7f0072251ad759a85e663b43d1685c46bc09cb","datavalue":{"value":"30B99","type":"string"},"datatype":"external-id"},"type":"statement","id":"Q1507398$3B0337C8-549A-492C-9ED2-7E0CF76B45CE","rank":"normal"}],"P1451":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P1451","hash":"d52b7789f1862c27af342ad812deb160c9589e5f","datavalue":{"value":"2659959","type":"string"},"datatype":"external-id"},"type":"statement","id":"Q1507398$B8199033-B5E6-46E0-A2A0-2F92C1AA7213","rank":"normal"}],"P1450":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P1450","hash":"5d3940c9a9e8fbe94d59b399e822ba77e864c9e4","datavalue":{"value":"Series expansions in star domains.","type":"string"},"datatype":"string"},"type":"statement","id":"Q1507398$87F1285A-693F-4D85-880D-C645E7EFE737","rank":"normal"}],"P1460":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P1460","hash":"57f7fea50d2ce1b39b695c4a1313582eed405e38","datavalue":{"value":{"entity-type":"item","numeric-id":5976449,"id":"Q5976449"},"type":"wikibase-entityid"},"datatype":"wikibase-item"},"type":"statement","id":"Q1507398$5B9BAFF1-7A45-48C6-879A-C9B49CF31964","rank":"normal"}],"P12":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P12","hash":"a8288f658b058270877e7d471f0b2efd955a54b0","datavalue":{"value":"Q105475644","type":"string"},"datatype":"external-id"},"type":"statement","id":"Q1507398$D48B2C13-7565-4F58-8042-B0214892BB3E","rank":"normal"}],"P205":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P205","hash":"b3c08215fb447aefa2b0691456c218b84bdb82bc","datavalue":{"value":"https://doi.org/10.1007/bf02415502","type":"string"},"datatype":"url"},"type":"statement","id":"Q1507398$5E3F4F78-DAAB-4512-92A3-D676328E9E26","rank":"normal"}],"P388":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P388","hash":"2e78278ef281956f4136d5d9ac5dbab570eb506d","datavalue":{"value":"W4232724584","type":"string"},"datatype":"external-id"},"type":"statement","id":"Q1507398$637A9879-C6FD-4237-BE62-431B99BD400D","rank":"normal"}],"P16":[{"mainsnak":{"snaktype":"value","property":"P16","hash":"c4955d3183205e9d1f24b57d2b72ae5e75f2dd80","datavalue":{"value":{"entity-type":"item","numeric-id":6480757,"id":"Q6480757"},"type":"wikibase-entityid"},"datatype":"wikibase-item"},"type":"statement","id":"Q1507398$0F6B6396-719D-4930-A16B-D47F55297557","rank":"normal"}]},"sitelinks":{"mardi":{"site":"mardi","title":"On the analytic representation of a single-valued branch of a monogenic function.","badges":[],"url":"https://portal.mardi4nfdi.de/wiki/On_the_analytic_representation_of_a_single-valued_branch_of_a_monogenic_function."}}}}}